شهر ۰۹

امان از مدیران عافیت طلب!

نگاهی سریع به کارنامه صدا و سیما در بخش سریال سازی

امان از مدیران عافیت طلب!

آرمین شمس ایلی/دانشجوی اتاق عمل

160958_334

ایران کشوری در حال توسعه کشوری که در یک جهان و یک کره ی گرد قرار دارد اما آنراجهان سوم خطاب می کنند از ویژگی های هر کشور در حال توسعه ی جهان سومی پیشرفت همراه با هیاهو و شلوغی است ازدحامی که اندکی مردم را از یکدیگر دور کرده وبار فکری را زیادکرده در میان این فاصله ها و تلاش ها یک جعبه ای مردم را دوباره کنارهم می نشاند کنار هم می نشینند و همراه با سکوتی بی قضاوت به داستان آن جعبه می نگرند این جعبه در میان پیشرفت ها کم کم یک قابی شد در کنار قاب عکس های خانوادگییمان و بر روی دیوار خاطراتمان نسب شد و اکنون تلویزیون جز جداناپذیر و نوستالژیک خانواده ها تبدیل شد.

در اوایل کار هرچه پخش می شد جذابیت داشت کم کم برای حفظ مخاطب و نیاز روز به فکر تولید برنامه ایی افتادند که هم سرگرمی و تفریحی باشد و هم آموزشی و فرهنگی و با توجه به تاثیرگذاری رادیو و تلویزیون بطور اعم و تلویزیون به بطور اخص به یک فکر و مدیریت و برنامه ریزی و آینده نگری درست و منظم و منسجم نیازمند بوده چراکه این رسانه ی فرهنگ ساز و مصرفی مانند شمشیر دولبه (داموکلس) عمل می کند و تجسم اینکه سهوا و یا خدایی ناکرده عمدا برنامه ی تولید شده حریم ها و باورها را هدف قرارداده و کم کم فروپاشی و اضحلال پیش می رود برنامه هایی که صرفا تفریحی و سرگرمی بودند ولی تبدیل به الگو مصرف جامعه تبدیل شده فیلم ها و سریال های تلویزیون بیشتر از آنکه آموزشی و فرهنگ ساز باشند بیشتر کپی کاری از شبکه های ماهواره ایی است سریال هایی مانند انتخاب اول که اگر اسم ایرانی آنن را تغییر دهیم همان سریال های مثلث عشقی شبکه های جم و فارسی وان خواهد بود.

رادیو و تلویزیون با ۳۸۰۰۰ پرسنل چنان در تولید برنامه های ایرانی_اسلامی ضعیف عمل کرده که شبکه های ماهواره ایی مانند جم و فارسی وان و روبیکس و…. مخاطب داخل ایران اسلامی را سخت مشغول و منسوخ خود کرده اند؛ سریالهایی با هزینه زیاد و بازدهی بسیارکم.

رادیو و تلویزیون در برنامه های مذهبی و مناسبتی هم چنان ضعیف و ناتوان عمل کرده که شبکه های ماهواره ایی بظاهر شیعی هر خرافات و کجی را به راحتی بخورد مخاطب ایرانی داخل می دهد و آنقدر در برنامه های مناسبتی هم ضعیف عمل شده که مردم ترجیح می دهند سال نو خود را با برنامه های شبکه منو تو تحویل کنند.

همه ی این از هم گسیختگی فرهنگی ناشی از آن است که مدیران عافیت طلب و کم تحرک سکان هدایت قوی ترین و تاثیرگذارترین رسانه را به عهده گرفتن از زمانی که آقایان یقه سفیدی که صدای کارگردان بادیگارد را در موج مرده اش در آوردند سکان را بدست گرفتند و خود را دلسوز نظام معرفی کردند غافل از آنکه دوستی با ناوگان وینسنس بدتر از دوستی با خاله خرسه است.رادیو و تلویزیون با ۳۸۰۰۰ پرسنل با بودجه ایی قوی در برابر شبکه های ماهواره ایی که بین ۲۰ تا ۳۰ نفر پرسنل دارند چنان عاجز و ناتوان رفتار کرده اند که برای حفظ مخاطب خود دست به کپی کاری از برنامه های ماهواره ایی زده بجای اینکه خود تولید کننده باشد امثالش می شود به برنامه دست پخت و یا شام ایرانی را ذکر کرد که کپی کاری از بفرمایید شام شبکه ماهواریی (من و تو ) است ویا مسابقات خوانندگی و جادوی صدا که کپی از برنامه استیج و آکادمی همان شبکه ماهواره ایی است و خیلی از این دست برنامه ها که بسیار جای تاسف دارد که برای ملتی که جانش را برای حفظ ارزش ها و باورها و مکتب و مذهب داده و می دهد و ان وقت با پول همین مردم ؛ مسئولین بسیارمحترم برایشان برنامه هایی می سازند برای بی هویت کردن آنها.

آنقدر تلویزیون به سهم خود در تولید برنامه ها برای مخاطب ایرانی بد عمل کرده که متاسفانه جوان ایرانی ترجیح می دهد سرگرم اینستاگرام و تلگرامش باشد و پدر و مادر خانواده هم سرگرم سرنوشت عشقی نا معلوم و این بین سکوت تلخی بین اعضای خانواده حاکم می شود و تنها تبلیغات و آگهی های بازرگانی شاید اندکی از این سکوت را کم کند.

ریاست محترم جمهور وقتی تمام رفع مشکلات را منوط به تصویب برجام اعلام داشتند که برجام به مانند معجزه قرن ملت ایران قلمداد می شود غافل از آنکه برجام به جای اینکه پول نفت را بر سفره ها بنشاند بوی فرهنگ غرب را طنین انداز سفره ها کرد و رسانه ملی هم نمک آن شد.

امیدوارم روزی برسد به جای اینکه سخن و هدایت رهبرکبیر انقلاب فقط یک لوگو در گوشه ی صفحه تلویزیون نباشد و اندکی مسئولین عمل کنند و هم دلی و زبانی فرهنگی با فرهنگ آمریکایی _ انگلیسی نداشته باشیم. امیدوارم.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *