بهم ۱۸

به کجا باید پناه برد؟

یادداشت کوتاه

به کجا باید پناه برد؟

علی نجار دانشجوی پزشکی

100_11

قریب به سه دهه است که رهبر انقلاب تذکرات در رابطه با مبارزه با مفاسد اقتصادی را آغاز نمودند اما آنچه در عمل از مسئولان دیده میشود نبود عزم جدی برای مبارزه و ریشه کنی است. به نظر میرسد مردم هم عادت کرده اند به اینکه هر چند ماه یک رقم نجومی در رسانه ها بشنوند که بعضی ها به ناحق و برخلاف قانون و با رابطه و رانت و رشوه نصیبشان شده است. اختلاس سه هزار میلیاردی ، واردات خودرو، قصه بابک و دوستان و امروز هم در دولت فساد ستیز پرزیدنت حقوق های نجومی و اختلاس ۸۰۰۰ میلیاردی و بسیاری از سوء استفاده های ریز و درشت دیگر که مردم را انگشت به دهان و حیرت زده کرده است. به راستی به کجا باید پناه برد ؟ مردمی که خمینی کبیر ولی نعمتشان نامید امروز با منت یارانه داده میشوند و در صف سبد کالا نگاهشان می دارند و شب واریز یارانه را عزاداری میکنند اما هر چند وقت یکبار خبر مواهب میلیاردی سفره انقلاب منتشر میشود که تنها چند نفر از ذخایر نظام از آن بهره‌مند میشوند.

فقط با یک حساب سرانگشتی میشود فهمید تنها فساد صندوق ذخیره فرهنگیان به اندازه یارانه سه ماه تمام مردم ایران است. آیا نمی شود جلویش را بگیرند تا لااقل سه ماه ذخیره سازان نظام عزا نگیرند.؟

کاش لااقل می گفتند از این وام های کلان در زمینه تولید استفاده شد تا دلمان را خوش کنیم که هرچند فسادی رخ داده اما از قِبل آن چند جوان بیکار مشغول شدند.

براستی پدر مسافرکش آن کودک سه ماهه هیدروسفال که اندازه سرش به علت بی پولی اندازه تمام بدنش بود باید به کجا پناه ببرد؟ و یا خانواده هایی که در تامین هزینه تحصیل فرزندانشان وامانده اند باید به کجا رجوع کنند؟ و آن کودکی که به جای تحصیل سر در سطل های زباله میکند تا چیزی برای ادامه حیات پیدا کند صدایش در کجا شنیده می شود؟ کدامیک از مسئولان میتواند حال آن مردی را درک کند که شب دست خالی به خانه میرود و امام جامعه ابراز شرمندگی میکند؟ پس چرا کسی از مسئولان احساس شرم نمیکند ؟

هر گاه که خبر فسادی درز میکند همه مسئولین از دولت و مجلس و قوه قضائیه بازی کی بود؟! کی بود؟! من نبودم!! را درمیاورند و کسی هم پاسخگو نیست.

اختلاس نه ، معوقات بانکی؟ چرا بزرگش میکنید؟ فساد هست ولی کم است!!!

اینها سخنان پرزیدنت روحانی است. کسی که یکی از شعار های انتخاباتی اش مبارزه با فساد بوده است. وقتی این جملات را شنیده ام از اینکه یک روحانیِ شیعه ی رئیس جمهورِ تنها حکومت شیعی در جهان این جملات را بر زبان آورده شرم کردم. شیعه ای که مقتدای او علی(ع) است که فرموده اگر از بیت المال کابین زنانتان باشد به بیت المال برمیگردانم. حال رئیس جمهور فساد ستیز ما میگوید چرا میگوئید اختلاس؟ چرا میگوئید فساد؟ بعضیها دوست دارن یک چیز کوچک را بزرگش کنند.

جناب آقای روحانی شاید از نظر شما هشت هزار میلیارد تومن فساد ببخشید معوقه بانکی چیز کوچکی باشد اما برای مردمی که یک روز از قسط وام ده میلیونی شان دچار تاخیر شده و کارمند بانک تماس میگیرد که اگر پرداخت نکنی چنین و چنان شوک آور و شک برانگیز است.

بدون توجه به اینکه شما و دولتتان در شکل گیری این مفاسد مقصر هستید یا نه اما اجازه دهید لااقل برای اینکه با فساد برخورد نمیشود شما را مقصر بدانیم.

اگر بخواهیم به دنبال مقصر دیگر بگردیم انگشت اتهام جایی جز قوه قضاییه را نمیشناسد. اگر دستگاه قضایی در برخورد با مفسدان اقتصادی قاطعانه عمل میکرد امروز دیگر شاهد این حجم از تخلفات مالی نمی بودیم.

آنقدر در برخورد با متخلفان مسامحه شده و آنقدر ح سین میم کردند و آنقدر نگفتند دزدی و گفتند اختلاس که هر کسی به خود جرأت میدهد از اموال بیت المال برای خودش کیسه ای بدوزد و به ریش ملت بخندد.

آیا این اندازه از فساد تیشه به ریشه این نظام نمی زند؟ آیا این حجم از فساد سازماندهی شده به بی اعتمادی عمومی دامن نمیزند؟ پس چرا اقدام عاجلی در این زمینه انجام نمی شود؟ چرا سعی میشود عده ای از خواص را راضی نگه داشت ؟ مگر حضرت امیرالمومنین(ع) نفرمودند که خشم عموم مردم خشنودی خواص را از بین میبرد و خشنودی همگان خشم خواص را بی اثر میکند؟ مگر حضرت امام(ره) نفرمودند که بترسید از زمانی که مردم بفهمند در باطن شما چیست و آنروز یوم الله دیگری رقم میخورد و شما را از میان برمیدارند؟ جناب رئیس جمهور همواره به رسانه های منتقد معترض اند ، پس لااقل خودتان پیج و تابی به ابرویتان بدهید تا دلمان خوش باشد نسبت به فساد هم حساسیت دارید.

کاش کسی پیدا میشد و میگفت این مردم مظلوم و قانع باید به کجا پناه برند؟

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *