بهم ۱۸

دینداری جوان ایرانی و فضای مجازی؟

کرسی دوم پاییز ۱۳۹۵

دینداری جوان ایرانی و فضای مجازی؟

15

طرح مساله
فضای مجازی این روزها ولوله ای در جامعه ایرانی برپا کرده است . لابد شنیده اید که آمار کاربران ایرانی بسیاری از شبکه های مجازی مانند تلگرام و ایستاگرام و… گوی سبقت را از بسیاری از کشورهای اروپایی و … ربوده است .
و قطعا بسیاری از این فعالین جوانان و نوجوانان ایرانی هستند. جمعیتی میلیونی که هر کدام گوشی اندروید دردست دارند و در صحنه فضای مجازی به شدت فعال اند.
دغدغه ما این است که در شرایط جامعه جدید ایرانی و تحولات شگرف در فضای مجازی تکلیف دینداری جوانان و اساسا پایبندی به آداب شریعت و باورهای عمیق دینی ایشان چه خواهد شد؟
شما خواننده این سطور لابد مفاسد مترتب بر فضای مجازی افسار گسیخته این روزها را بهتر از نویسنده می دانید آن هم با قشر جوان و نوجوان کنجکاو و فعال که به سرعت تاثیر می پذیرند.
البته مقصود نگارنده آن نیست که همه جوانان و نوجوانان فعال در فضای مجازی مشغول نشر مفاسد دینی و اخلاقی واجتماعی و سیاسی هستند ولی بهر حال این قشر نیز به شدت در این فضا مشغول فعالیتند .
از طرفی سواد رسانه ای نیز که به حمداله کم یافت می شود و جوان و نوجوان را ما در برابر آسیب های این فضا را آموزش نداده
و حال سوال کلیدی ما که به آزاد اندیشی گذاشته می شود این است که :
دین و دینداری جوان ایرانی در مواجهه با این فضا چه خواهد شد؟
و به نظر شما برای تقویت این امر و کاستن از آسیب های مترتب بر آن چه باید کرد؟

**

خسرو محسنیان

ابتدا باید دید تعریف ما از دین چیست؟ و به چه چیزی دین گفته می شود؟ مقصود تفکرات و اندیشه الهی است یا رفتارهای مبتنی بر انگاره های دینی؟
چرا که تعریف ما بسیار مهم است و نکته بعد اینکه در فضای مجازی و دنیای سایبر اساسا چه اتفاقی خواهد افتاد که نگرانیم دینداری جوانان با آسیب روبرو می شود؟
مساله مهم ما این است در فضای بی دروپیکر و شلخته مجازی که این روزها همه در گوشی های همراه و تبلتهای کوچک دستی به آن دسترسی دارند چه اتفاقاتی رخ می دهد که می تواند دینداری ما را با خدشه روبرو کند؟
نشر اکاذیب – شایعات دروغین -تهمت های ناروا و تعرض به آبروی افراد و غیبت های مجازی و نشر مفاسد اخلاقی و… که نمونه های عینی این موارد را همگان دیده اند می توان از آسیب های برشمرد که نوجوانان و جوانان را در این فضا متاسفانه با آسیب روبرو می کند.
از طرفی محدودیت دیگر چاره ساز نیست و فایده ای هم ندارد . باید جوان ما را آشنا کرد و به او با زبان خوش و نرم این موارد را آموزش داد و فهماند که چه مواردی در کمین دینداری او هستند . باید ارتباط به جوان را ارتقا داد .

**

رضا سادات

با سلام
نکته اول اینکه باید سواد رسانه ای را جدی بگیریم باید خانواده ها اول والدین و بعد فرزندان آموزش های جدی در این خصوص ببینند این گام اول مصون سازی است بعد محیط خانواده بسیار مهم است تا والدین اشراف کامل و درست بر فرزندان در این فضا نداشته باشند بساط همین هست متاسفانه …… نکته بعدی اینکه ساختارهای دینی و دینداری بچه ها باید از کودکی آنقدر محکم ریخته شده باشد که با این طوفانها آسیب نبیند اگر دین آداب شریعت در نهاد بچه ها وارد شده باشد و بچه ها با این تفکر از بچگی بزرگ شده باشند بسیار آسیبها کم خواهد شد تظاهر به شریعت نه با شریعت و دین بزرگ شدن ……
نکته دوم هم اینکه واقعا فضای مجازی ولنگاری موج می زند و مسولین رها کرده اند هر کسی در تلگرام و اینستا و .. شبکه و کانال می زند و هزاران عضو می گیرد وبه نشر هر اباطیلی مشغول می شود و مسولین مربوطه در خواب بسر می برند نه نظارتی نه کنترلی نه برخوردی … این مساله واقعا فاجعه باراست……

**

رحیم

بدون شک برای فرهنگ سازی هر موضوعی نیاز به یه حداقل سوادی هست. در امر اجتماع هم همینطور هست. برای شبکه های اجتماعی درواقع نمیشود مصداقی از گذشته (حداقل ۵۰سال) پیدا کرد لذا بایستی آموزش داده شود. حالا این آموزش میتواند در مدرسه باشد یا پایگاه بسیج محل (مثلا)
چه اشکالی داره مثلا هفته ای یکبار یا ماهی یک بار دوساعت هر مدرسه وقت بزاره بیاد یک کارشناسی بیاره صحبت کنه برای دانش آموزها و آگاهی ایجاد کنه؟
مطمئنا اگر در ابتدا این کارها شکل بگیره جوان خواهد دانست راه کدام است و بیراه کدام. عزت نفسش حفظ میشود

**

باسلام و احترام
پیدایش چنین اتفاقی خود جای بحث دارد اما اگر دنبال راهکار می گردید باید مراحل زیر رخ دهد.
ازدواج زود هنگام و راحت جوانان که نیاز به حمایتهای دولتی مخصوصا در تامین مسکن دارد.
افزایش درآمد تا جاییکه با کار کردن مرد خانواده خرج خانواده تامین شود نه اینکه تازه با کار کردن خانم خانواده نیز هنوز مشکل معیشتی وجود داشته باشد.
کاهش استرس شغلی مخصوصا تعداد ساعت کاری، مدیریت شغلی بر اساس توانمندیها و نیازمندیهای جامعه و بسیاری موارد دیگر
ایجاد فضاهای پویا برای حضور دورهمی جوانان بصورت هدفمند برای ایجاد ایده های جدید و احساس مفید بودن جوانان در رشد و توسعه کشور
رواج فرهنگ صرفه جویی و زندگی ساده تا نیاز به درآمد بیشتر کاهش یابد و مطمئنا از آن طرف باید هزینه ها مخصوصا در مورد اجاره ملک چه مسکونی و تجاری کاهش یابد.
در نهایت اگر جوان احساس کند که حضور او برای جامعه مفید است و برای بدست آوردن یک لقمه نان لازم نباشد هزاران استرس و مسیرهای انحرافی را بر خود تحمیل کند، استرس او کاهش پیدا می کند و نیاز او به پناه بردن به اینگونه ارتباطات کاهش می یابد.

**

دکتر روح اله اندامی

به نظر بنده در خصوص فضای مجازی طبق نظر حضرت آقا اگرچه فضای مجازی میتونه یک تهدید باشه مثل بقیه تهدیدها و نقشه های غرب ولی باید این تهدید رو تبدیل به فرصت کرد

باید افراد مذهبی و انقلابی قوی وارد فضاهای مجازی بشوند و دوری نکند،البته حدود رو نگه دارن، و با نشر مطالب مفید و ارزشی و مقابله با شبهات و انحرافات دشمن با رعایت مسائل ایمنی و امنیتی مقابله به مثل کنند..باشد که خدا هم کمک میکنه تا پیروز بشوند..

البته اگر کسی فکر میکند ممکن است در فضای مجازی دچار آسیب بشود و ضررش بیشتر است بهتر است وارد نشود

ولی چیزی که مسلم است مثل دیگر رسانه ها ،ماهواره و اینترنت و …،ما نمیتونیم جلوی ورود جوانان و نوجوانان رو به این فضاهای مجازی بگیریم چرا که دشمن حتما روی این نسل چهارم برنامه‌ریزی کرده و تنها راه اون میتونه مقابله به مثل توسط افراد آگاه باشه با دلیل و منطق درست که قابلیت جذب مخاطب جوان و نوجوانان رو داشته باشه نه اینکه دافع باشه..

به هر حال دشمن تا بن دندان مسلح وارد این جنگ نرم شده و این مثل یک جهاد دفاعی برای همه ما مذهبی ها واجب عینی است و کنار کشیدن کار درستی نیست..منتها باید با ابزار درستش وارد بشیم که همون آگاهی و بصیرت و … است

و البته هم باید مواظب باشیم آسیب نبینیم که اگر در جنگ سخت آسیب ببینیم جانباز میشیم ولی اینجا آسیب دیدن موازی با آسیب ایمان و باورهاست

**

دکتر امید رضا پیرنظر

به نظرم با توجه به سرعت رشد تکنولوژی، به جای اینکه برای هر چیزی دنبال فرهنگ استفادش بگردیم….

بعد تدوین کنیم….

بعد ….. ( اون پدیده قدیمی شده…

بهتره فرهنگ رفتار مناسب خودمون را درست کنیم،

بعد برای اون پدیده،تو زندگی یکجا باز کنیم….

**

دکتر محمد سعیدی نیا

فضای مجازی مثل تیغ دولبه که لبه تیزترش سمت خودمونه و خطرش بیشتره

اما بااین حال میشه از این ابزار جاندار و تاثیرگذار!استفاده مفید کرد

باید از خودمون و خانواده و دوستامون هم شروع کنیم

اولا وبگردی و گشت مجازی رو هدفمند کنیم مثلا چندوقت پیش تو خونه اقوام بحث بیماری فشارخون و ..شد که کمی توضیح دادم ولی برای درک کارکرد قلب و عروق با یه جستجوی ساده شکل و فیلم های زیادی پیدا کردم وبراشون نشون دادم خودشون میگفتن تا اونروز فکر نمیکردن به این راحتی بشه کلی مطلب آموزشی تو حوزه های مختلف در اینترنت پیدا کنن البته علتش اینه که براشون دغدغه نبود و لذا دنبالش نبودن

ثانیااگه دنبال تاثیرگذاری هستیم باید به جای مطلب قاپی بریم به سمت مطلب زایی!!(الان مشغول درس زنانم لذا ببخشید دیگه 😄😄😄)

عمده مطالب موجود در تلگرام و اینترنت و … کپی وبازنشرن، که همین باعث دلزدگی و بی تاثیری اونا میشه

ثالثا واقعا سر کار و تو خونه بخصوص قانون بذاریم برا کار با نت و اعمال محدودیت کنیم اگه دقت کنید مهمونیهاو جلساتمون بی روح و بیمزه شده که یکیش همینه که کله ها،حواس چندگانه و چشمهای مبارکمون بیشتر به صفحه موبایله تا اطرافیان

امتحان کنید،پشیمون نمیشید

**

سید حسین نقیبیان

فضای مجازی هم ریشه در فرهنگ عمومی ما داره

چیزیکه ظاهری مودب وتمیز داره ولی یک کمی که بهش نزدیک بشی لایه های زیرینش حال بهم زنه و خیلی زودخودنمایی میکنه اصلا دینداری ما هم همین شکلیست کمتر پیدا میکنی کسیکه وقتی یک لایه یا روکش اولیه اورا کنار بزنی بتوانی تا چند لایه دیگر دینداری ادب ومهربانی وصفات پسندیده را مشاهده کنی برای همین ترجیح این است نه تنها خیلی به آدمهای جامعه مان نزدیک نشیم گاهی ترجیح اینست به خودمان هم زیاد نزدیک نشویم کمی عمیقتر که به گفتار ورفتارمان منصفانه دقت کنیم میبینیم گندشو در آوردیم

حالا فضای مجازی جاییست که فاصله حقیقی انسانها به مراتب دورتر از فضای حقیقی است لذا شما فوران خوبی میبینی برای همین دلبسته این خوبیهای کم عمق میشوی به راحتی خودت را در پوسته نازک خوبی عرضه میکنی و دلخوشی به خوشیهای کاذب

البته این نگاهی بود از یک زاویه خاص ومیشه نگاههای دیگه هم داشت

**

محمد حسین علاقمند

باید مانند پرداختن به بقیه مسائل و معضلاتِ چند عاملی، چند بعدی به مشکل نگاه کرد و همین طور برای مقابله و پیروزی در آن نیز باید همه جانبه عمل کرد.

همان طور که می دانید در مورد هر اتفاقی در مغز مقدار متفاوتی دوپامین ترشح می شود که برای کارهای مختلف متفاوت است ( حدود ی خدمتتان عرض می کنم) مثلا اگر برای غذا ۱ واحد دوپامین ترشح شود برای خواب ۲ واحد مسائل جنسی ۹ واحد تریاک ۱۹ واحد و هروئین یا کوکائین چیزی حدود شصت واحد ترشح می شود. شرکت در مباحث گروهی و یا دسترسی به اخبار و دیتاهای جدید هم چه درست و چه غلط از این امر مستثنی نیست.

پس قابل پیش بینی هست وقتی جوانی را در خانه تنها بگذارید (که در خانواده های کم جمعیت امروزه به وفور دیده می شود) قطعا نمی گیره بخوابه یا زنگ بزنه پیتزا بیارن بستگی به سن و شرایط خانوادگی و شدت خلافش یا میره سراغ فولدر صدای اساتید در کامپیوتر یا کنترل ماهواره یا جاساز سیگار یا زبونم لال زنگ میزنه دختر یا پسر همسایه بیان با هم تکالیف هندسه و ریاضیات رو حل کنند. و همین مواد مخدر و…

اینی که خدمتتان عرض کردم مربوط به ده سال پیش بود الان نه نیاز به کنترل ماهواره هست نه گوشی تلفن خونه و نه کامپیوتر روشن کردن و منتظر کانکت شدن با اینترنت دایال آپ…

یه گوشی با سرعت ۴G تو دست هر بچه ای هست اندازه تلویزیون رنگی های چهارده اینچ قدیم با صفحه نمایش گر OMULED و…

ازون مهمتر هجمه رسانه ای که وجود داره چه در زمینه های جنسی و چه هر چیزی که برای یک جوان جدید باشد و حس کنجکاوی و سرکشی و غرور اون رو تحریک کند. خلاصه خدمتتان عرض کنم که هر جایی دوپامین بیشتر ترشح بشه جوان و نوجوان و حتی مسن و نونهال سمتش میره.

در مقابل چه چیز هایی در برابر جوان وجود دارد که از این چیزها منع بشه یا مشغول بشه با آرایه ی “حذف به قرینه معنوی” صرف نظر می کنم.

این از بیان مسئله…

حالا راهکار چیه؟

۱) جلوگیری از دسترسی و محیا کردن شرایط: فیلترینگ بوسیله نظام خانواده و حکومتی. همون طور که تا حدودی دسترسی به مواد مخدر مشکل هست…( البته واقعا تا حدودی در حد ۵min😔) و مبارزه و تلاش برای ریشه کنی آنها…

۲) مشغول کردن فرد به مسائل مختلف و جهت دادن به خواسته ها و علاقمندی ها و تخلیه انرژی سرریز مخصوصا با ورزش یا مطالعات جهت دار و یا مسایلی مثل روباتیک و نانو و کار در خیریه مسجد و حتی پول درآوردن از راه حلال…

۳) ارتباط موثر با جوان در جهت رفع شبهات و گفتن خطرات و تجربیات در خانواده، محله، مدرسه، نظام و فضای به اصطلاح مجازی ( بهتره بگیم الکترونیک چون واقعاً مجازی نیست)

۴) تولید محتوا با توجه به فرم و محتوا با تاکید بیشتر بر فرم های جدید و خلاقانه…

که با این که دیر شده ولی خدا را شکر نسبت به هفت هشت سال پیش تولید محتوا های دینی، سیاسی، مستند و تفریحی مان چه از نظر کمی و چه کیفی پیشرفت کرده است…

۵) بالا بردن سطح معنوی و معرفتی جوانان از طریق مسجد، هیات،مدرسه و محله و…

و از همه مهمتر خانواده با تربیت درست و دادن لقمه حلال…

در کل همه عزیزان را به توجه بیشتر به مسئله دوپامین برای همه گروه های سنی دعوت می کنم…

**

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *