فرو ۰۵

فقط یک بار فرصت هست!

دکتر امین سهرابی

 

از ابتدایی که تلگرام ، وارد گوشی های ما شد تصور آن نمیشد که بتواند درصد زیادی از ترافیک اینترنت کشور ایران را به خود اختصاص دهد و البته بتواند جزو محبوبترین شبکه های اجتماعی چند سال اخیر میان مردم ایران شود ، همین موضوع تیم های مختلف برنامه نویسی و شرکت های خصوصی و دولتی را به فکر ایجاد یک پیامرسان بومی و قابل رقابت با تلگرام باشند، کرد ،تا بتواند نقش تلگرام را در ایران کمرنگ کنند.

گپ ، سروش ، ساینا ، بیسفون ، نگاه ، تلفن ، سلام و قاصدک آی گپ  و بله و … تنها گوشه ای از تولیدات ایرانیست که  همین چندسال اخیر در بعضی از گوشی های ایرانیان دیدیم.

اما در حال حاضر چند پیام رسان ایرانی را میشناسیم ؟ عضو چند پیام رسان داخلی هستیم ؟

مشکل همینجاست !طبق نظرسنجی که میان کاربران ایرانی اینترنت انجام شده ، درصد کمی از آنها با پیام رسان های داخلی آشنا هستند و عده کمی بصورت خوش بینانه شاید حداکثر زیر ۱۰ میلیون نفر از آن ها استفاده میکنند .

چرا داخلی ها به اندازه تلگرام پراستفاده و مورد هجوم مردم نیستند ؟

شنیده اید میگویند هنر نزد ایرانیان است و بس ؟! با کمی تغییر باید بگویم کپی نزد ایرانیان است و بس !!!!!!

بزرگترین مشکل پیام رسان های بومی ، کپی برداری از نمونه های خارجی خصوصا تلگرام است . همه این پیام رسان ها قصد رقابت با تلگرام را دارند و درواقع به دنبال جذب بیشترین کاربر هستند . اما از یک نکته خیلی مهم و بزرگ غافل شده اند :

نوآوری و خلاقیت در طراحی طبق سلیقه کاربران ایرانی !

برگردیم به دوران طلایی حضور وایبر و واتس اپ در ایران در چندسال پیش :

دو پیامرسان محبوب وایبر و واتس اپ به خاطر امکانات فابل قبولی که به کاربران خود ارائه دادند ، توانستند نظر و رضایت کاربران را جلب کنند که همین امر باعث شد تا تعداد کاربران این دو مسنجر روز به روز افزایش یابد .با وجود ویژگی های قابل قبولی که داشتند ، هرروز اخبار مختلفی از هک و درز اطلاعات کاربران در این دو مسنجر به گوش میرسید . کاربران خصوصا ایرانیان تصمیم به ترک و حذف اکانت از این پیام رسان نمودند . همین موقع بود که بزرگترین کوچ دسته جمعی ایرانیان اتفاق افتاد و سروکله تلگرام به گوشی ایرانیان بازشد .

داشتن ویژگی هایی مانند محیط کاربرپسند، سرعت بالا ، امنیت و رمزنگاری دوطرفه پیام ها و فایل های ارسالی متنوع توانست تلگرام را نزد ایرانیان محبوب کند .تلگرام که هرروز به تعداد کاربرانش اضافه تر میشد ، امکانات متعدد و جذابی را برای راضی نگه داشتن هرچه بیشتر کاربران خود رونمایی میکرد و همین امر سبب شد تا روز به روز به کاربران این شبکه اجتماعی افزوده شود . امکاناتی از قبیل :

  1. افزایش ظرفیت سوپر گروه ها به ۱۰۰۰ و سپس ۵۰۰۰ نفر و تا زمان نگارش مقاله به ۷۵۰۰۰ نفر
  2. اضافه شدن ویژگی کانال و اشتراک گذاری متن به صورت آنی
  3. ویرایش پست ها در کانال ها و سوپرگروه ها
  4. سیستم احراز هویت دو مرحله ای در حساب کاربری
  5. داشتن فضای ابری برای ذخیره اطلاعات هر کاربر در آن
  6. ارائه نسخه های مختلف مسنجر بر بستر پلتفرم های مختلف : ویندوز –– ios
  7. و….

چرا پیام رسان های ایرانی مطرح نیستند ؟

از مشکلات واضح فنی در اپلیکشن ، سرعت پایین در ارسال داده ها و عدم جذابیت رابط کاربری که بگذریم ، شاید مهم ترین مشکل ناشناخته ماندن پیام رسان های بومی ، عدم حمایت داخلی نظیر دولت ها و دستگاه های ذیربط از آنها بوده است .

به جای آنکه پیام رسان های ایرانی به فکربرطرف کردن نیاز کاربران ایرانی باشند ، به فکر کپی برداری از نسخه های خارجی همچون تلگرام هستند و کمتر به فکر رفع مشکلات موجود و ارائه نوآوری و خلاقیت در استفاده هستند .

راه حل ؟

در یک کلام ، عدم کپی برداری و توجه به نیاز کاربران ایرانی در اینکه چه استفاده ای از این شبکه اجتماعی میکنند ، یعنی بطور کلی نیازسنجی از جامعه کاربران ایرانی،و در ادامه فرهنگ سازی و در نهایت تبلیغات گسترده برای استفاده کاربران .

هر اپلیکیشن  تنها یک بار فرصت نصب و استفاده در موبایل کاربران را دارد و اگر توانست در همین نصب توجه کاربر را جلب کند ، گوی سبقت را از رقبای خود ربوده ! وگرنه قید همه چیز را باید بزند !

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *