شهر ۱۶

پزشک و پرستار دو ستاره درخشان!

یادداشت کوتاه

پزشک و پرستار دو ستاره درخشان!

100_43

مجید احمدی چرخابی

سپهر درخشان نظام سلامتی باجغرافیایی به وسعت ایران اسلامی، هماره صحنه زیبای هم افزایی و هم دلی یکایک عناصر خدمتگزار در عرصه بهداشت و درمان بوده و پزشک، پرستار و سایر اعضای تیم سلامت همچون ستاره های درخشان این سپهرند;

برای تجسم شعار «همدلی، همراهی و هم افزایی».

اینان در گستره تاریخ طب این کهن بوم دوشادوش یکدیگر

– در آن ثانیه های سیاه و سنگینی که قلب انسانی در سینه ,بی طپش، منتظر دستان احیاگر طبیب و پرستار است,

–   در آن دقایق پراضطراب، مادری پشت درب های خاکستری اتاق عمل، که (امن یجیب) خود را بدرقه دستان پرستار و پزشک می کند.

– آن شب های یلدایی که پلک خسته همراهان بیمار به خواب عافیت می رود، اما چشم پزشک و پرستار بر صحنه مانیتور، نبض زندگی بیمار او را پاسبانی می کند.

– یا در ایام سرخ فام دفاع مقدس و ، در بیمارستان های صحرایی,که قلم از شرح و بیان حجم فداکاری های و جانفشانی های پزشکان و پرستاران، عاجز ماند

و هنوز بیمارستان امام حسین دارخوین ,بیمارستان شهید بقایی اهواز و پست های امدادی خط های مقدم ,رازهای نامکشوفی در پس غبار سالها دارند .

تا امروز

و هنوز ا سرزمین ابن سینا خواستگاه آنانی است که در مسیر خدمت از «مرزهای (من) و (تو)» عبور کرده و در مراکز درمانی شهر های ایران که در آن منتها الیه جغرافیای اسلام ناب, در خدمتی مجاهدانه و گمنام واژه « ما»   را مبجویند و بیابند,

– برهمین مبنا بود که در بیمارستان های دوران دفاع مقدس هیچ چشمی قادر نبود پزشک را از پرستار و پرستار را از سایر اعضای تیم باز شناسد.

–   نگوئید که این قصه ای قدیمی است. که هنوز میعاد و موعودهایی چون. مراکز امدادی و درمانی در عتبات و حرم ها و بیمارستان های صحرایی، نماد این وحدت در عین کثرت است برای سفر از خود به خدا، برای رفتن و پیوستن به نهایت بی نهایت!

و میهمانان ویژه این سفره افطار ,نمایندگانی از خیل عظیم مجاهدان بی نام و بی ادعایی هستند که هر یک هفته ها و ماه ها در سرزمین شام ,آنجا که قرار است آشوبش بشارت موعود خداوند باشد,

به طبابت و پرستاری از زخمیان جنود خدا پرداخته اند

اینان بهترین مثالند برای نمایش جلوه اتحاد و انسجام در یک گروه درمانگر

جایی که در ان هیچ مرزی در رفاقت و صداقت بین پزشک و پرستار نیست در عین آنکه هر یک عالمانه و متبحرانه در دایره وظیفه و فن خود پیگیر امر درمان اند.

– این سپهر سپید اما، مراقبتی مضاعف می طلبد، مراقبتی با مشارکت همه متولیان امر، از هر نوعی که متعهد به خدمت به انسانیت و ارزش ها شده اند.

– فراموش نکنیم که ایجاد تفرقه و تشتت در خانواده و خانه سلامت، با هر شعار و هدفی که باشد، در حکم آتش است که هیچ کس را از لهیب شراره هایش بی نصیب نخواهد گذاشت و بسیاری از اشتراکات را اگر نسوزاند، سیاهی را بر چهره این خوان و خانه سپید به جای خواهد گذاشت.

– پس بیاییم باز هم با تکیه بر آن انبوه اشتراکات و به حرمت آن تاریخی که تنها بیتی از مثنوی اش خوانده شد,

باب افتراق را مسدود و در فراخ راه اشتراکات, معدود اختلافات را نیز به مدد اخلاق و آرامش و اعتماد متقابل و به حرمت بزرگترین فصل مشترک مان یعنی خدمت به خلیفه الله را به سرانجام برسانیم.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *