شهر ۰۹

گلدسته!

گلدسته!

دانیال دکلان دانشجوی پرستاری

Untitled-2SRB-ERHBF

موقع اذان ؛ تو حال و هوای خودش بود؛ سرش از سکوت فکرش پایین . سایه ای بر روی سایه اش سنگینی می کرد سرش را بالا برد تا ببیند صاحب این سایه را …در کنار نوای شهادت دادن به تنهایی خدا ؛ یک گلدسته را دید.

در میان هیاهوی سکوتش یک حصرتی فریاد می زد : کاش من هم یک گلدسته بودم.

و شروع کرد با قلبش قضاوت کردن آخه اینقدر گلدسته رو بزرگ دیده بود که با عقلش نمی تونست این بزرگی رو لمس کنه .

حالا قلبی که تنها دلیل سجده فرشته ها بود می تونست بزرگی رو حس کنه .

اذان ، گواه به یک دوستی می داد دوستی که نام علی را بعد از نام پیامبر یادآوری میکرد

و چه زیبا پس از این دوستی اذان مردم را به عشقی ماندگارتر دعوت می کرد و می گفت بشتابید به سمت سجده پروردگارتان .حی علی الصلاه   …… اذان خطاب به همه بندگان بود اما اون اینقدر قلبش رو زلال کرده بود همه چیز را تنها در خودش می دید نوا می گفت بشتابید اما او می شنید بشتاب و زود باش ….. بیا ……. تو ….آره خودت…….بشتاب به سمت بهترین کار بیا با خدایی که شهادت میدم به تنهاییش که کسی جز اون نیست حرف بزن

دلش میخواست با گلدسته حرف بزنه ، یه سری حرفایی گیر کرده بود تو گلوش که فقط از چشماش می شد فهمید کلی سوال داشت تو سرش میگشت و میخواست به جوابشون برسه………

نمیدونم یه گلدسته اونم به اون بلندی و دست به سمت آسمون چه حسی رو داد بهش که اینقدر در کنار تنهاییش آرام شده بود.

اما بعد از اون روز یه جور خاصی شده بود کلا فرق کرده بود شبیه قبلش نبود

یه روز ازش پرسیدم اون روز ظهر تو مسجد چت شد که از اون روز به بعد دیگه یه جور دیگه شدی ؟

چیزی نگفت فقط یه تیکه کاغذ بهم نشون داد که توش نوشته بود:

کاش منم میتونستم تذهیب نقش گلدسته باشم برای دین خدا

کاش منم میتونستم آیه ای باشم تا با نوایی دعوت کنم

کاش منم همیشه حواسم سمت خدا بود

کاش منم شبیه گل دسته ، گل دستم بود : کاش منم دستم ، دست خدا بود

**

این گلدسته بود که منشا این ندا بود

گلدسته نماده نماد رسیدن و نزدیک بودن به خدا

گلدسته دستش از همه پاک تره و رو به آسمون ایستاده با افتخار که خدا رو شکر نشانه آرامش خداست.

کاش میشد ما هم گلدسته بودیم و با افتخار می ایستادیم و میگفتیم آهای مردم شهر من دستم به سمت بهترین کار و ذکر خدا سرگرمه.

یه چیز دیگه درمورد گلدسته اینه که روزی سه مرتبه داره مردم رو به سمت خدا دعوت میکنه

خودش سمت خداست و مردم رو سمت خدا دعوت میکنه

این یعنی این که اگه میخوای دعوت کنی اول خودت باید خوب باشی

خدا گلدسته رو برای زینت آرامش خونه ی خودش انتخاب میکنه

**

بیاین یه جور دیگه به کلمه گلدسته نگاه کنیم

گلدسته !

گل ، دسته !

انگار گل دستته وقتی دست دلت رو به خدا دادی

یعنی هیچ وقت پوچ نیستی یعنی کاش زینت دین خدا باشی ……. ( سنگ قبرمون نام شهید حک شده باشه)

وقتی به خدا توکل کنی و کاری رو برای خدا انجام بدی هیچ وقت کارت پوچ نیست و همیشه گل دستته

و همیشه صدایت آرامشی برای شلوغی مردم خواهد بود و سایه ات به گرمای گلدسته خواهد بود.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *